0B1EC081-7F12-4C67-AC19-1ED10CF0505AArrow downArrow rightArrow rightArrow upCalendarClose984D9BFC-BA95-41CD-AA38-65F5DB27F79DLocation (large)Location (small)MenuNetvliesPlaySearchFacebookInstagramLinkedinTwitter

2.000 keer The final countdown

Deze pionier van de Belgische videokunst verzamelde op YouTube ruim 2.000 videoclips van The final countdown. Zijn werk gaat vaak over populaire cultuur.

8 oktober 2016
Tekst: Guido van Eijck


BP2016 Koen Theys - Final Countdown lo-res 4
Koen Theys (1963) vestigde al vroeg zijn reputatie als ontregelend kunstenaar. In 1983 werd hij van de kunstacademie in Gent gestuurd omdat hij een dode herdershond op video met een bijl te lijf ging. Voor de liefhebbers: Crime01 is op koentheys.org te zien.

Hoewel hij werd opgeleid als beeldhouwer, maakte Theys door de jaren heen steeds vaker eigen video’s. Dat begon met performances die hij opnam. Toen Theys twintig jaar oud was, kocht het Museum of Modern Art in New York zijn video Diana, over de godin van de jacht.

Populaire cultuur en de deconstructie van westerse iconen zijn terugkerende thema’s in zijn werk. Grote bekendheid verwierf hij met Lied van mijn land (1982-1988), een hedendaagse interpretatie van Richard Wagner’s Ring der Nibelungen en Parsifal, vermengd met kritiek op massa-entertainment. De recente video Death fucking metal (2014) draait om een groep uitgebluste rocksterren na een optreden.

Electron toont tijdens BredaPhoto The final countdown (2010). Daarvoor gebruikte Theys ruim 2.000 videoclips die hij vond op YouTube. In een eindeloos lijkende herhaling horen we steeds weer die bekende beginnoten van Europe’s pophit The final countdown, iedere keer net een beetje anders: van een a-capella-uitvoering tot een cover van een symfonieorkest. Een ding hebben al die muzikanten gemeen: ze willen gezien en gehoord worden.

BP2016 Koen Theys - Final Countdown lo-res 3